Miasto utrapienia
Miasto utrapienia читать книгу онлайн
To historia ch?opaka obdarzonego niezwyk?ymi zdolno?ciami, rozgrywaj?ca si? w scenerii wsp??czesnej Warszawy. Patryk Wojewoda, g??wny bohater posiada niezwyk?y dar – "s?yszy" cyfry, kt?re wstukuj? ludzie korzystaj?cy z bankomat?w. Od jego humoru zale?y, co zrobi z czterema cyferkami PIN-u. Raz pr?buje poderwa? zgrabn? blondynk?, innym razem "wymierza grzywn?" pewnemu w?a?cicielowi z?otej karty. To specyficzne hobby nie uchodzi uwadze policji… Nie zdradzaj?c za wiele – tak rysuje si? g??wny w?tek powie?ci. R?wnie atrakcyjne s? tu historie innych bohater?w – opowie?ci o romansach, kochankach, ucieczkach z fantazj? – a tak?e groteskowe wymys?y uroczej kompaniji dziadka Patryka, Nepomucena. Jeden ze ?mieszniejszych to obraz osza?amiaj?cej koniunktury, jaka powstanie w Granatowych G?rach (do z?udzenia przypominaj?cych rodzinn? Wis?? Pilcha), kiedy w "absolutnej konspiracji" osi?dzie w nich na sta?e sam Papie?.
Powie?? obfituje w liczne dygresje, gry j?zykowe, celne obserwacje, a autor bawi si? z czytelnikiem skomplikowanymi zabiegami narracyjnymi, by na ko?cu i tak go zaskoczy?. Naturalnie mi?o?nicy prozy Pilcha i tu odnajd? typowo "pilchowskie" (autobiograficzne?) motywy: s? kobiety, s? mi?osne przechwa?ki, beznadziejne romanse, jest alkohol. Mimo do?? ponurych wizji i obraz?w, kt?rych Pilch nie szcz?dzi w "Mie?cie utrapienia", ksi??ka jest pe?na humoru i b?yskotliwych dialog?w.
Внимание! Книга может содержать контент только для совершеннолетних. Для несовершеннолетних чтение данного контента СТРОГО ЗАПРЕЩЕНО! Если в книге присутствует наличие пропаганды ЛГБТ и другого, запрещенного контента - просьба написать на почту [email protected] для удаления материала
I ja Ojciec Święty nakazuję, aby w każdym pokoju było radio z ukaefem, a na świetlicy duży kolorowy telewizor.
I nakazuję zainstalowanie w holu wrzutowego automatu telefonicznego i nakazuję powszechny doń dostęp do godziny 22.00 w dni powszednie, a do 23.00 w niedzielę i święta. I nakazuję, aby codziennie rano na obóz gazety przywożone były, specjalnie „Gazeta Wyborcza", „Tygodnik Powszechny", „Polityka" oraz „Nie" Urbana, niechaj wżdy młodzi katolicy wiedzą, co Żydowie czynią. I nakazuję, aby każdego dnia czas poobiedni czasem wolnym był ogłaszan – niechaj w obcowaniu z własną wolną wolą młodzi się ćwiczą. Amen. Potem jeszcze trzem księżom pogroziłbym palcem i trzy papieskie przestrogi: Za dużo nie pić. Za dużo nie pedalić. Za dużo nie myśleć – na odchodne bym rzucił i wzbiłbym się w powietrze. I przez okno helikoptera widziałbym malejącą grupę, jasne jak blask włosy Esmeraldy odbijałyby od reszty, najdłużej bym ją widział i najszczodrzej błogosławił.
